Als je afscheid wilt nemen

Als je afscheid wilt nemen maar het gevoel hebt dat je niet kan, omdat je zo verbonden voelt met die persoon, je wilt hem of haar nog even bij je houden. Het loslaten lijkt zo eng, hoe moet je dan verder? Als de andere kant al afscheid heeft genomen is het makkelijker. Iemand anders heeft de beslissing voor jouw genomen en natuurlijk kost het tijd en voel je intens verdriet, maar uiteindelijk leer je het een plek te geven, pak je je leven weer op en ga je verder. Het geluk wacht je om de hoek. Maar als je weet dat de andere hetzelfde voelt en gevangen zit in zijn/haar gevoel, moet jij dan de touwtjes in handen nemen en zelf een beslissing nemen. Wat doe je dan? En hoe neem je afscheid van iemand die je geen afscheid van wilt nemen?


Er komt een liedje in mij op, "How do you talk to an angel" van The Heights:

"How do you talk to an angel? How do you hold her close to where you are? How do you talk to an angel? It's like tryin' to catch a falling star" Precies zo voelt het voor mij. In dit geval is de andere persoon geen engel in die zin dat hij niet dood is, hij leeft, hij lacht, hij huilt, hij is er gewoon. En alles wat ik wil is hem zo dichtbij mogelijk vast houden, voor nog even, nog één dag, nog één uur, zelfs één minuut zal al voldoende zijn. Maar ik heb gemerkt dat hoe harder ik probeer, hoe meer ik hem kwijt raak. Hoe harder ik vast klem, hoe harder hij probeert los te komen. En ik snap nu ook waarom. Er werd mij laatst gevraagd wat voor mij "heilig" is, wat is dat ene ding wat ik absoluut alles voor over zou hebben, dat ene ding die ik absoluut niet zonder zou kunnen. Mijn antwoord was: mijn vrijheid. Dit is voor mij het alle belangrijkste. Vrij zijn om te gaan en te doen wat ik wil, zonder bang te zijn van wat een andere daarvan vindt. Ik wil vrij zijn om mezelf te kunnen zijn. Als iemand mij probeert te 'claimen' ren ik ook weg.

Mijn zusje Chen, die ik 'sister' noem, is een hele goede voorbeeld van de soort mensen die ik in mijn leven nodig heb. Ze kan mij bellen en ik neem niet op, ze kan mij berichten sturen die ik niet op reageer en we kunnen soms half jaar of zelfs een jaar elkaar niet zien of spreken. Maar wanneer ik eindelijk wel weer bel ontvangt ze me altijd met open armen, met veel liefde en nog belangrijker, nooit met vragen over waar ik was of wat ik aan het doen ben, ze geeft me nooit het gevoel van verwijt of schuld. Ze weet dat ik zo ben en ze accepteert het. Ze laat me los en zorgt ervoor dat ik weet dat ik altijd terug kan komen. Daarom is ze mijn 'sister'. Mijn andere zusje, Danique, die ik 'sestra' noem (Russische woord voor zusje) is ook zo. Hoewel zij de enige persoon in mijn leven die toestemming heeft gekregen om mij echt te 'claimen' doet ze dat niet. Ze laat mij vrij om te vliegen daar waar ik naartoe wil, zo hoog mogelijk maar tegelijk zorgt ze voor de veiligheidstouw die ons verbind met elkaar, zodat ze me altijd naar haar terug kan trekken wanneer het nodig is.

Zoals Marco Borsato zingt in zijn liedje "Zij":

"Zij houdt me vast maakt me vrij Zij is er altijd Ja, zij maakt me deel van haar grote geheel Zij is de betere helft Van mij" Mijn 'sister' en mijn 'sestra', mijn twee zusjes zijn geen bloedverwanten van mij, maar ze zijn wel zielsverwanten. Ze hebben mij geleerd hoe ik vrij kan zijn en toch van hun zijn, hoe meer vrijheid ze me geven, hoe meer ze mij naar ze toe trekken. En nee, het werkt niet zo bij iedereen. Soms laat iemand je vrij en vlieg je weg, omdat je niet bij die persoon hoorde te blijven. En ook dat is goed. Wat ik probeer te zeggen is: laat iemand los niet in de hoop dat hij terug komt, maar laat iemand los omdat je voldoende van die persoon houdt en je weet dat hij moet vliegen, ook al is het ver van jou, om zijn eigen pad te kunnen vinden. Soms zal het pad hem terug naar jou leiden, soms zal hij weg blijven. Laat een andere los en je bevrijd jezelf ook van de emotionele gevangenis van verdriet, pijn en teleurstelling. Vandaag is de dag dat ik ook loslaat, niet in boosheid of verdriet, maar in volle vrede.


Ik wil deze keer het artikel afsluiten met een (uit Hebreeuws vertaald) liedje van Arik Einstein, een beroemde zanger in Israël:

"Mijn kuikens hebben het nest verlaten

Ze hebben hun vleugels verspreid en weg gevlogen

En ik, een oude vogel, bleef op het nest

hopend dat alles goed zal gaan met ze

Ik heb het altijd geweten dat deze dag zal komen

De dag dat we afscheid zouden moeten nemen

Maar nu kwam het ineens heel dichtbij

Is het echt een wonder dat ik me een beetje zorgen maak? Vlieg, mijn kuiken

Snij de lucht

Vlieg daar waar je naar toe wilt

Maar vergeet één ding niet

Er zijn ook adelaars in de lucht

Vlieg weg

Nu zijn we alleen in het nest gebleven

Maar we zijn samen Geef me een dikke knuffel, zeg gewoon ja

Maak je geen zorgen, het is leuk om oud te worden

Vlieg, mijn kuiken

Snij de lucht

Vlieg daar waar je naar toe wilt

Maar vergeet één ding niet

Er zijn ook adelaars in de lucht

Vlieg weg

Ik weet dat zo is het in de natuur

En ook ik heb ooit een nest verlaten

Maar nu dat het moment is aangebroken

Voel ik wel de brok in de keel

Ben een beetje ziek

Vlieg, mijn kuiken

Snij de lucht

Vlieg daar waar je naar toe wilt

Maar vergeet één ding niet

Er zijn ook adelaars in de lucht

Vlieg weg

Over de auteur

Limor Smits is een alternatieve psycholoog, schaduwcoach, spirituele mentor, inspirator en motivator.


In haar praktijk biedt ze zowel privé sessies als workshops in groepsverband.

Tevens organiseert ze maandelijks vuurvrouwencirkels en geeft ze diverse inspirerende en motiverende lezingen waarbij ze verhalen uit haar persoonlijke leven deelt en haar eigen ervaringen deelt.

11 keer bekeken
Wil je op de hoogte blijven? 
Limor Smits Coaching gebruikt een Whatsapp groep om nieuwsbrieven en korte updates te sturen. Wil je lid worden van deze groep? Vul hieronder je gegevens of klik HIER om je aan te melden

CONTACT INFORMATIE
 

Limor Smits Coaching

't Goor 1 
7071 PC Ulft

info@limorsmits.com
 

KvK nr. 73617652 
BTW nr. NL002424226B55 

© 2018 Limor Smits Coaching

  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • LinkedIn